De spellingscontrole gebruiken met verstand, niet zomaar klakkeloos

Landschapsillustratie

Een spellingscontrole in een tekstprogramma is een handig hulpmiddel om snel typefouten en overduidelijke vergissingen op te sporen. Toch is het geen feilloos systeem dat altijd het juiste woord voorstelt, en wie de voorstellen zonder nadenken overneemt, kan uiteindelijk juist nieuwe fouten in de tekst introduceren.

Vooral bij namen, minder gangbare woorden of specifieke vaktermen geeft een spellingscontrole vaak een voorstel dat helemaal niet past bij wat er eigenlijk bedoeld werd. Wie zo'n voorstel automatisch aanklikt zonder te kijken, verandert soms per ongeluk een correct woord in iets wat helemaal geen betekenis meer heeft.

Lees de tekst altijd nog eens na

Het is daarom verstandig om na het gebruik van de spellingscontrole de hele tekst nog eens rustig door te lezen, in plaats van blind te vertrouwen op de gemarkeerde woorden alleen. Fouten in zinsbouw of woordkeuze worden namelijk lang niet altijd door een spellingscontrole opgemerkt.

Bij twijfel over een voorgesteld woord is het beter om eerst zelf na te denken over wat er precies bedoeld wordt, voordat het voorstel zomaar wordt overgenomen. Een kort moment van twijfel voorkomt vaak dat een tekst achteraf toch een rare of onbedoelde fout blijkt te bevatten.

Gebruikt met dit soort aandacht, blijft de spellingscontrole een waardevol hulpmiddel dat veel voor de hand liggende fouten er in één keer uit haalt. De uiteindelijke verantwoordelijkheid voor een goed lopende, correcte tekst blijft echter altijd bij degene die de tekst zelf heeft geschreven.

Wie regelmatig langere teksten schrijft, doet er goed aan om deze laatste controle als vaste stap in te bouwen, net zoals het lezen van een brief voordat die de deur uitgaat. Op die manier wordt de spellingscontrole een hulpmiddel naast het eigen oordeel, in plaats van een vervanging ervan.

Met deze gewoonte wordt schrijven op de computer niet trager, maar juist betrouwbaarder, omdat de laatste blik altijd van de schrijver zelf komt en niet enkel van een programma dat de bedoeling van een zin nooit helemaal kan doorgronden.